寄题仰止亭

jì tí yǎng zhǐ tíng
寄题仰止亭

lú líng jiāng hǔ lù qióng chù, zhōu zǐ bù róng xiān zǐ dù.
庐陵江浒路穷处，舟子不容仙子渡。
qǐ yì yī gāo luò shǒu lái, ér zī shuāng zú líng bō qù.
岂意一篙落手来，而资双足凌波去。
pì nì dà hǎi rú jiāng rán, bēi dù fú qīng gāo dù xiān.
睥睨大海如江然，杯渡佛轻篙渡仙。
xiū fù zhī jīn wéi wǒ shì, qiě cóng dēng àn kàn shuí xiān.
休负知津惟我是，且从登岸看谁先。
bēi dù zhī bēi rén suǒ guài, dà kuài zhōng hán jǐ shā jiè.
杯渡之杯人所怪，大块中含几沙界。
huò yún jiè nà xū mí shān, xì shì jiè yān bēi zé dà.
或云芥纳须弥山，细视芥焉杯则大。
bǐ xì mò xì yú yī jiè, yī jiè yào zhī yóu yǒu nèi.
彼细莫细于一芥，一芥要之犹有内。
bǐ dà mò dà yú liǎng kuài, liǎng kuài yào zhī yóu yǒu wài.
彼大莫大于两块，两块要之犹有外。
nèi wài xiāng xíng fèi róng huì, wèi wàng suǒ yǎng tíng wù huài.
内外相形费融会，未忘所仰亭勿坏。
wú xì wú nèi mò néng suì, wú dà wú wài mò néng zài.
吾细无内莫能碎，吾大无外莫能载。