厌花落

yàn huā luò
厌花落

yàn huā luò, rén jì mò, guǒ shù yīn chéng yàn chì qí, xī yuán yǒng rì xián gāo gé.
厌花落，人寂寞，果树阴成燕翅齐，西园永日闲高阁。
hòu táng jiā lián chóu bù juǎn, dī tóu mèn bǎ yī jīn niǎn.
后堂夹帘愁不卷，低头闷把衣襟捻。
hū rán shì dào xīn zhōng lái,
忽然事到心中来，
sì zhī jiāo rù róng róng yǎn.
四肢娇入茸茸眼。
yě zēng tóng zài huá táng yàn, yáng yáng lǒng bìn tōu huí miàn.
也曾同在华堂宴，佯佯拢鬓偷回面。
bàn zuì kuáng xīn rěn bù jīn, fēn míng yī rèn bàng rén jiàn.
半醉狂心忍不禁，分明一任傍人见。
shū zhōng shuō què píng shēng shì,
书中说却平生事，
yóu yí wèi mǎn qíng láng yì.
犹疑未满情郎意。
jǐn náng fēng le yòu chóng kāi, yè shēn chuāng xià shāo hóng zhǐ.
锦囊封了又重开，夜深窗下烧红纸。
hóng zhǐ qiān zhāng yán bù jìn, zhì chéng wú yǔ chuán xīn yìn.
红纸千张言不尽，至诚无语传心印。
dàn dé yuān yāng zhěn bì mián,
但得鸳鸯枕臂眠，
yě rèn shí guāng dōu yī shùn.
也任时光都一瞬。