颂古四十四首

sòng gǔ sì shí sì shǒu
颂古四十四首

chōng kāi bì luò sōng qiān chǐ, jié duàn hóng chén shuǐ yī xī.
冲开碧落松千尺，截断红尘水一溪。
bǎo shí gāo mián rén bú dào, rì cóng dōng chū yòu chén xī.
饱食高眠人不到，日从东出又沉西。