颂古四十五首

sòng gǔ sì shí wǔ shǒu
颂古四十五首

yǎn mù gāo dī bí kǒng héng, qiǎn shēn qīng zhòng bù duō zhēng.
眼目高低鼻孔横，浅深轻重不多争。
měng méng chài shàng āi jiān rù, yuè zhuó yá gēn jiè lù xíng.
蠓虻虿上挨肩入，鸑鷟牙根借路行。
biàn bǎ cháng hé jiǎo sū lào, gǎn jiāng sù bǐng zuò hé jīng.
便把长河搅酥酪，敢将粟柄作禾茎。
hòu shān wèi shì qián shēn chǔ, chū mò rèn tuó wū tù gèng.
后山未是潜身处，出没任佗乌兔更。