春雨甲子而润泽不违时夏已更秋方虑乾涸一夕

chūn yǔ jiǎ zǐ ér rùn zé bù wéi shí xià yǐ gèng qiū fāng lǜ gān hé yī xī
春雨甲子而润泽不违时夏已更秋方虑乾涸一夕

jiǎ zǐ yáo yán wèi zú tīng, pèi rán gān zé yǐ shí xíng.
甲子谣言未足听，沛然甘泽以时行。
píng tián bù gēng kāi qú shuǐ, yě lǎo shuí sī zhú fù shēng.
平田不耕开渠水，野老谁思逐妇声。
huáng dào jī yún chéng lù zhòng, qīng fān zhǎng làng bǒ fēng qīng.
黄倒积云承露重，青翻长浪簸风轻。
jiàn fū yī bǎo chéng wèi xìng, gèng zhù qīng hé sǎ jiǎ bīng.
贱夫一饱诚为幸，更祝倾河洒甲兵。