晓钟

xiǎo zhōng
晓钟

mèng jué fēng chuī yǔ jiǎo duàn, ān xī xié yuè tòu shū sōng.
梦觉风吹雨脚断，庵西斜月透疎松。
pī yī qǐ zuò bù chéng mèi, xì tīng sì shān míng xiǎo zhōng.
披衣起坐不成寐，细听四山鸣晓钟。