颂古一百二十一首

sòng gǔ yī bǎi èr shí yī shǒu
颂古一百二十一首

tiān dì tóng gēn shēn yī wèn, wèi zēng tái bù yǐ wáng jiā.
天地同根伸一问，未曾抬步已亡家。
wú yīn yáng chù huá zhòng fā, yù běn wú xiá què yǒu xiá.
无阴阳处华重发，玉本无瑕却有瑕。