古梅

gǔ méi
古梅

què jǐn qiān huá gù zì qí, gèng lián bìn fà ào shuāng zī.
却尽铅华固自奇，更怜鬓发傲霜姿。
bǎi nián kě jìng chūn fēng miàn, sì lǎo réng fú hàn huì shí.
百年可敬春风面，四老仍扶汉惠时。
gù yǐng bù zhī shēn wǔ mèi, xiù xiāng quán jué wǒ zhī lí.
顾影不知身妩媚，嗅香全觉我支离。
yīn qín wèi zhù tóng píng shuǐ, qīng zǐ lěi lěi dìng zhe zhī.
殷勤为注铜瓶水，青子累累定著枝。