偈颂二百零五首

jì sòng èr bǎi líng wǔ shǒu
偈颂二百零五首

shēng miè yín yuán bù zhe rén, yī nián cái jìn yòu féng chūn.
生灭夤缘不著人，一年才尽又逢春。
sēn luó jiè dé wèi tā yòng, fǎ jiè hún cāng shì wǒ shēn.
森罗借得为他用，法界浑仓是我身。
bù shòu zá dú, zì rán chún zhēn.
不受杂毒，自然纯真。
niān què qiān chà wáng bǐ cǐ, dǎ chéng yī piàn méi gēn chén.
拈却千差亡彼此，打成一片没根尘。