晓林日融叶霜滴沥如涕泣

xiǎo lín rì róng yè shuāng dī lì rú tì qì
晓林日融叶霜滴沥如涕泣

gǎo yè shū kě lián, hán fēng chuī nǚ jí.
槁叶殊可怜，寒风吹女急。
tiān fù yǔ yán shuāng, kǒng nǚ nán zì lì.
天复雨严霜，恐女难自立。
líng luò guī cǎo mǎng, wǎn wù jiē hé jí.
零落归草莽，晚悟嗟何及。
zhāo yáng dá jī zhào, wèi nǚ zēng xuàn qì.
朝阳达机兆，为女增泫泣。