偈颂一百一十七首

jì sòng yī bǎi yī shí qī shǒu
偈颂一百一十七首

zǔ fù tián yuán, jī nián huāng fèi.
祖父田园，积年荒废。
nóng bù wù gēng, yú zhuān tǎo lì.
农不务耕，渔专讨利。
chè dǐ xiān fān zì yǒu rén, qù jǐn cán lú bìng bài wěi.
彻底掀翻自有人，去尽残芦并败苇。
yàn guò cháng kōng, yǐng chén hán shuǐ,
雁过长空，影沉寒水，
zì zì shēng shēng shuō dà yì.
字字声声说大义。