宿古峰驿诗四首

sù gǔ fēng yì shī sì shǒu
宿古峰驿诗四首

gù yí yī tà jiù gāo fēng, tuī hù qiān wéi liè liè fēng.
故移一榻就高峰，推户褰帷猎猎风。
gǔ lěng shén qīng hún bù mèi, zhí yí rén fàn guǎng hán gōng.
骨冷神清浑不寐，直疑人犯广寒宫。