说禅一首简刘韶美

shuō chán yī shǒu jiǎn liú sháo měi
说禅一首简刘韶美

xiǎo zhī xiǎo jiàn nòng jīng hún, zhèng shì xī jī jū fù pén.
小知小见弄精魂，正似醯鸡居覆盆。
máng máng dà dào jué nán běi, liù tōng sì pì chū wú mén.
茫茫大道绝南北，六通四辟初无门。
bù lí dāng chù biàn gāo shēn, shuí wèi rú tiān mò kě dēng.
不离当处遍高深，谁谓如天莫可登。
shì rén lóng guì huàn fú yīng, zhí rè wèi huǒ hán wèi bīng.
世人聋瞶唤弗应，执热为火寒为冰。
léi tíng xī shuài yī qiào jūn, guān yīn bù zài ěr biān wén.
雷霆蟋蟀一窍均，观音不在耳边闻。