哭宋文渊

kū sòng wén yuān
哭宋文渊

qīng huái lǐn lǐn gǔ rén fēng, shàng yì dāng nián yǔ yì tóng.
清怀凛凛古人风，尚忆当年语意同。
kāi kǒu jiàn fēng chū lùn shì, guī xiū ruò yǔ yǐ shāng gōng.
开口剑锋初论事，归休弱羽已伤弓。
lèi cháo yīn gé jīn huái nèi, sì hǎi bēi huān zhǐ gù zhōng.
累朝因革襟怀内，四海悲欢指顾中。
jì mò liù lán gǎn yīn kè, céng jiāng wán zhì xiè mó lóng.
寂寞六阑感因客，曾将顽质谢磨砻。