韩东山远访於西岑寄

hán dōng shān yuǎn fǎng yú xī cén jì
韩东山远访於西岑寄

dōng dōng wèi guó zhī yún réng, yī qīng bù jiǎn yù hú bīng.
东东魏国之云仍，一清不减玉壶冰。
shēng píng bì hù yǎng zhēn sù, yǐn jié jiǔ wéi rén suǒ chēng.
生平闭户养真素，隐节久为人所称。
yuǎn lái fǎng wǒ qīng lián zhàng, dào gǔ xiān fēng jí xián kuàng.
远来访我青莲嶂，道骨仙风极閒旷。
zhèng shì qiū fēng luò yè shí, zuò shí fēn tí yǔ yóu zhuàng.
正是秋风落叶时，坐石分题语尤壮。
nài hé zàn hé hái yòu fēn, cōng cōng bù dé jǐn yīn qín.
奈何暂合还又分，匆匆不得尽殷勤。
rú jīn xiāng yì nán xiāng jiàn, rì rì cháng gē rì mò yún.
如今相忆难相见，日日长歌日莫云。