颂古一百则

sòng gǔ yī bǎi zé
颂古一百则

téng kū shù dào wèn wéi shān, dà xiào hē hē qǐ děng xián.
藤枯树倒问沩山，大笑呵呵岂等闲。
děng lǐ yǒu dāo kuī dé pò, yán sī wú lù jué jī guān.
等里有刀窥得破，言思无路绝机关。